SAKLAMBAÇ...

                SAKLAMBAÇ...

Bir saklambaç oyunundayız seninle biz
Öyle bir saklanmak ki bu
Hiç bulunmamacasına bir kaçış gibi...

Merdivenler ve labirentler de kovalamacalar
Ama hiç ulaşamamak var ucunda.
Hiç sobelenmemek var.
Bir çanak çömlek patlasa da,
Tekrar bir araya gelsek
Ama bu sefer yüze kadar saymayı bile bekleyemem,
Mızmız bir çocuk gibi bakarım göz ucuyla saklandığın yere.
Sonra elimle koymuş gibi bulurum seni...
Ama bir çanak çömlek patlasa keşke
Söz bir daha ayırmam seni gözlerimin ucundan.

Şimdilerde galata kulesine astığım hayalinle yetiniyorum.
Bir paraşüte asılı kalmış ruhumuz,
Gidiyor rotasız, ama hiç basmıyor yere ayaklarımız
Bir zıpzıpın heyecanında hapsolmuşuz,
Tüm çocuk oyunlarında bulmuşuz sonra kendimizi.
Hadi çık artık saklandığın yerden ortaya,
Bir kardelende mi gizlisin yoksa?
Bak küsmüş martılar bize,
Acıkmışlar biz onlara simit atmayalı.

Hadi çık bir daha oynamayalım saklambaç oyununu.
Bu oyuna nerede başladık biz?
Nerede kaçtık birbirimizden böylesine?
Korkularla ne zaman ısınır olduk?
Ne zaman sevgimizle üşümeye başladık?

Şimdi çıkma, gizlen, kaç, kork...
Elden gidince biz, arama bir daha.
Saklan olduğun yerde yıllarca…
Günbegün erirken hayaller ellerimizde,
Katbekat katlanırken kederler yüreğimizde,

Sen saklan çıkma saklandığın yerden.
Gün ışığı doğmuyor bak yüzümüze
Sarardı ellerimizde hatıralar.
Bu kaçış gidiyor gittiği yere kadar
Ve biz öyle halsiz ve bitkin
Koşuyoruz ardından yılmadan

Bir saklambaç oyunundayız seninle biz
Öyle bir saklanmak ki bu
Hiç bulunmamacasına bir kaçış gibi...
Merdivenler ve labirentler de kovalamacalar
Ama hiç ulaşamamak var ucunda.
ve biz bu saklambaç oyununda, ulaşamadık bir sona…