AYNALARA KÜSKÜN

Zaman akıp giderken ellerimden

Ben soluksuz bir nefesin ardında,

Hırçın bir çocuk gibi oyalanırken hayatla

Her geçen gün biraz daha tükeniyorum.

Yorulmuş bir can benimki
Solgun bir ömrün ardında bıraktıklarım
Ve zamanın ardına saldıklarım
Her geçen gün biraz daha fazla
Biraz daha fazla yoruyor beni.

Ruhumu kuşatıyor çember misali;
Aradıklarım!

Ve ben o çemberin etrafında ne kadar tur atsam da
Tüketiyor beni bulamadıklarım!

Yürümekten ayaklarımda nice yaralar
Gözyaşlarım tek yoldaşım uzun zamandır
Usandım zamanın hızında yavaş kalmakta
O akıp giderken ben durmaktan
O giderken ben hep ona koşmaktan...

Şimdi tutamadığım, tutunamadığım zaman
Kayıp gitti ellerimden

Ben gerilerde bir yerde bir lambanın ardında
soluklanmaktayım nefessiz
Çaresizliğimi karanlıklarda saklıyorum
Her sabaha maskelerimle uyanıyorum
Korkuyorum aynaların yüzünden
Ya da bildiğim

Ne var ki bilemezlikten geldiğim bir şey;
Ben Kendimden korkuyorum.

Sarmaşıklar sarmış bütün afakımı
Ben bütün bunları bilmekten,
Aynalarda kendimi görmekten,
Avcısından korkan ceylan gibi;
Korkuyorum…