Hangi yolun güzergâhı
Hangi yolun sonusun sen ey yalnızlık?
Vurma kurşunlarınla,
Kırmızı gelincik çiçeğimi
O kadar ki nahiftir yaprakları gelinciğin.
incinmesin senin dikenli vücudundan, narin teni.
Kırmızıya çalan o rengi solmasın
Zinhar; gri kurşuni bir renge salmasın kendini.
Ola ki bir gün solarsa gelincik çiçeğim
Hüznünde nice sevdaları da boğarsın.
Baharı da boğarsın,
Güneşi de boğarsın.
Çünkü gelincik çiçeğine doğmak,
Kimsesizliğine derman olur güneşin.
Onun can alıcı kırmızı rengine âşıktır da sen bilmezsin.
Bahar desen yollara düşer,
Kışları aşar da gelir uzaklardan gelincik çiçeğine.
Ey yalnızlık soldurma gelincik çiçeğimi,
Senden vurgun yemesin, yapraklarını dökmesin.
Sen ki bilmezsin o ne kadar narindir,
Yeşile gölge olur kırmızı rengi,
Yağmura nazlanır yağınca,Boynu hep büküktür hüzün basınca
Sen bilmezsin ey yalnızlık onun saf masumiyetini,
Soldurma benim narin gelincik çiçeğimi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder