Durma teren geç git süratlice,
Beni içine alma!
Sen geçerken yanımdan hışmınla
Ben duracağım senin rüzgârının yanında
Gürültün öfkeme öyle bir karışsın ki
Ben sayıp söveyim, haykırayım
Sesim cılız kalsın
Sesim çıksın ama duyulmasın senin yanında
Söylemek istediğim
Ama duyurmak istemediğim kelimelerimi, alda git.
Götür sesimi teren!
Benden geriye sessizliğim kalsın.
Sen uzayıp gittiğinde yanımdan heybetinle,
Ben durayım raylarının yanında küçücük.
Sesini sesime kat.
Haykırışım ol.
Benden aldıklarını yine bana verme.
Götür gittiğin başka duraklara ama indirme.
Durma tren durma geç git;
Götür içime çöreklenen kelimelerimi.
Sesim çıkıyor benim, çıkmaz değil,
Ne var ki duyulmasın senin yanında.
Sen bil de sakla kendi kara gövdende.
Sana uçurdum tüm sancılarımı, hiddetlerimi,
Korkularımı da gönderdim, tasalarımı da,
Götüreceğin yeri sen bilirsin en iyi.
Götür sesimi tren götür;
Beni içine alma!
Ben yanında durup vedalaşacağım,
Kara gövdene saldığım
Kelimelerimle, sesimle.
İstemiyorum hiç birini bana geri verme.
Kim bilir kaç haykırış, kaç veda,
Kaç sır saklarsın vagonlarında
Bırakmazsın hiçbir durakta.
Bende doldurdum nice sır valiz dolusu,
Yükledim ağırlıklarını senin sırtına.
Ben sövdüm, ben saydım, ben haykırdım,
Sadece kendime bir ben bıraktım.
Geri kalan yanımla öfkemi sana saldım.
Sende götür sesimi tren götür durma!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder