YOKLUĞUN YOLU VARLIĞA UĞRARSA...

http://youtu.be/YoKfmM6jpOw

Bir melal içimi yaktı ansızın,
Soluğumu kesti.
Beni benden etti.
Adı; yokluktu.
Varlık ve yokluk iki bütün iken,
Benim sahilime yokluk vurdu.
Kıyılarımda demir attı uzun süre.
Hiçlik mesabesinde kaldı,
Ve takıldı boğazımda, çöreklendi bağrıma
Benliğim hırçın dalgaların arasında törpülendi.
Nasıl bir histi bu?
Tarifi iki düğüm arasına sıkışmış.
Bir düğümü çözsem;
Yokluk ellerimin arasından kayıp gidecek.
Diğer bir düğümü çözsem hep benimle gelecek.
Benimsemek miydi adı bunun?
Bırakmak istememek yok olanı?
Öyle geldi ki bana,
Yok, olanı da barındırabilir insan yüreğinde
Ama bir melal içinde,
Ama bir hüzün,
Ama bir sevinç olur,
Ama bir ümit olur,
Her şekilde yoldaş olur yolcuya.
Yolcu giderken en sapa yolları,
Aşarken nice patikaları,
Ve varlıkta yokluk çekerken, kat eder yolları.
Bir durak çıkar bir gün karşısına
Ve varlığa uğrar yolu.
Belki tesadüf eder, belki tevafuktur sonu?
Unutur varlıkta ola ki yokluğu.
Sevincini ve ümidini bağlar varlığa
Var olmak var da öylesine lezzetlidir ki
Ellerini biran olsun çekmek istemez üzerinden
Yokluğun içi dolar boş bir kutu gibi
Alabildiğince sevgiyle,
Alabildiğince varlıkla.
Mesafeler kalkar aradan,
Parmak uçları parmak uçlarına değer ikisinin de
Bunca yol, bunca kat ediş deden onsuzdu der yokluk
Kavuşan iki âşık kadar güzeldir onlara da kavuşmak
Ama unuttukları bir şey vardır,
Unuttukları ve dahi hatırlamadıkları
İkisi de yolcudur oysa
Buluşmaları bir molaya rast gelmiştir.
Aynı durakta, aynı anda, kavuşmak denk gelmiştir.
Ne var ki bu kavuşmanın sonu da bir gidiştir.
Bir gün doğumu gerçekleşen kavuşma
Bir gün batımı sona ermiştir.
İki ayrı yolun yolcusudurlar artık.
Yokluk ellerini bırakmak istemez varlığın
Çünkü varlıkta var olmuştur.
Ama varlık öyle mi?
Başka bir yokluğa düşse yolu onu da doldurur.
Şimdi yokluğun yüreğinde bir sızıdır melal zinciri
Ayaklarına prangalar vurulmuştur
En ağırlığıyla ayrılığın yoluna devam eder
Ta ki boşalan içi yine dolar,
Bir varlığa daha yolu düşerse.
Bir melal içimi yaktı ansızın,
Soluğumu kesti.
Beni benden etti.
Adı; yokluktu.
Ancak gün olur bu melal de geçer
Yolum bir varlığa tesadüf ederse.